[corrinnepink]

İnanın, mən bu hekayəyə özüm də inanmazdım. Amma oldu. Hər şey bir it üzündən başladı. Qonşum Gülnarə xanımın bir balaca iti var, adı Tom. Çox həvəslidir, kim görsə quyruğunu bulayır. Həmin gün axşamüstü işdən gəlmişdim, eyvanda çay içirdim. Birdən qapı döyüldü. Açdım, Gülnarə xanım təlaşlı halda: “Oğul, Tom qaçdı, həyətdən çıxıb getdi, kömək edə bilərsən?” dedi.

Nə edim, paltarımı dəyişdim, axtarmağa çıxdım. Bir saatdan çox gəzdim, ətrafdakı küçələri dolaşdım. Nəhayət, parkın yanında gördüm. Tom ağacın dibində oturmuş, bir nəfərə hürürdü. Yaxınlaşdım, aldım qucağıma. O adam da mənə tərəf gəldi. Məlum oldu ki, o da iti tapıb, sahibini gözləyirmiş. Gülüşdük, söhbət etdik. Adamın adı Elçin idi, mənim kimi adi bir işçi idi. Danışa-danışa bildim ki, o da bu yaxınlarda işini dəyişib, bir az boş vaxtı çox olur.

Tomu qonşuya qaytardıqdan sonra Elçinlə dəyişdik nömrələri. “İt qaçmasa tanış olmarıq” deyə güldük. Həmin həftə sonu Elçin məni qəhvəyə çağırdı. Getdim. Söhbət açıldı, nə işlə məşğul olduğumuzu danışdıq. Birdən Elçin çıxartdı telefonunu, dedi: “Sənə nə göstərim?”. Ekranda bir oyun vardı. Rəngli, sürətli, bir az da qarmaşıq görünürdü.

“Bu nədir?” dedim. O dedi: “Əyləncə. Boş vaxtımı dəyərləndirirəm. Həm də yaxşı olur, bilirsən?”. Mən qumar oyunlarına həmişə ehtiyatla yanaşmışam. Heç vaxt da ciddi oynamamışdım. Elçin dedi: “Qorxma, mən də sənin kimi idim. Amma burda əsas şey nə vaxt dayanacağını bilməkdir”. O gün o söz mənə tanış gəldi, sanki hardasa eşitmişdim.

Bir həftə keçdi. Bir axşam evdə oturmuşdum, canım sıxılırdı. Elçinin sözləri yadıma düşdü. Dedim, “Bəsdir, görək nə imiş bu iş”. Telefonu əlimə aldım, bir az axtardım. Tapdım ki, oynamaq üçün əvvəlcə proqramı quraşdırmaq lazımdır. Çox da düşünmədim, mostbet casino yukle yazıb axtarışa başladım. Bir neçə dəqiqəyə hər şey hazır idi. Qeydiyyatdan keçdim, balansı doldurdum – kiçik bir məbləğ, elə sınamaq üçün.

İlk dəfə idi ki, belə bir platformaya daxil olurdum. Gözüm qorxdu açılan pəncərədəki oyunların çoxluğundan. Hansını seçəcəyimi bilmirdim. Elçinə mesaj yazmadım, öz başıma sınamaq istədim. Ən sadə görünən oyunu seçdim. Qaydaları oxudum, anladım. Üç simvol, bir xətt, fırladırsan.

Başladım. İlk fırlanmalarda heç nə olmadı. Beşinci fırlanmada kiçik bir qazanc gəldi. Onuncuda bir az daha. Sonra birdən ekranda bir işıq yandı, səs gəldi. Mən nə baş verdiyini başa düşmədim. Balansa baxdım – rəqəm artmışdı. Təkcə artmamışdı, qoyduğum məbləğin beş qatı artmışdı.

O an ürəyim necə döyünürdü, deyə bilmərəm. Əllərim bir az titrədi. Düşündüm, “dayanım, bu yaxşıdır”. Çıxdım. Qazancı hesabıma köçürdüm. O gecə yatanda gülümsədim. Düşündüm ki, it axtarmağa getməyim yaxşı oldu. Yoxsa Elçinlə tanış olmazdım, bu oyunu da bilməzdim.

Ertəsi gün işdə həmkarlarıma danışmadım, özümdə saxladım. Amma axşam Elçinə zəng vurdum. Dedim: “Ay dost, məni nəyə alışdırırsan?”. Güldük. O da dedi: “Gördün, qorxulu deyil. Əsas odur ki, oynamırsan, əylənirsən”. Mən də dedim: “Bilirsən, mən artıq əyləndim”.

O gündən sonra mostbet casino yukle mənim telefonumda qaldı. Hər gün oynamıram. Həftədə bir-iki dəfə, adətən cümə axşamları işdən sonra girirəm. Bir az oynayıram, qazanıramsa sevinirəm, yoxsa da üzülmürəm. Çünki mənim üçün əsas olan qazanmaq deyil, o prosesdir. Fırlanma, gözləmə, o an gələn həyəcan.

Bir gün Elçinlə yenə qəhvə içirdik. Dedi: “Necədir, oynayırsan?”. Dedim: “Hə, amma qaydalarıma əməl edirəm”. O soruşdu: “Hansı qaydalar?”. Dedim: “Birincisi, limit. İkincisi, vaxt. Üçüncüsü, nə vaxt dayanacağımı bilmək”. Elçin güldü, dedi: “Mən də səndən öyrənməliyəm bunu”. Həqiqətən, mən o gündən sonra öz qaydalarımdan bir də kənara çıxmamışam.

Bir ay sonra balansımda yığılan qazanc o qədər oldu ki, özümə yeni bir qulaqlıq aldım. İdman zalında istifadə edirəm. Hər dəfə qulaqlığı taxanda Tomun o qaçdığı gün yadıma düşür. O axşamüstü, o təlaş, sonra Elçinlə tanışlıq, sonra mostbet casino yukle qərarım… Hamısı bir-birinə bağlanır.

Bəzən düşünürəm, əgər Tom qaçmasaydı, mən indi bu oyunu oynamazdım. Bəlkə də heç vaxt belə bir təcrübəm olmazdı. Həyatın maraqlı tərəfi də elə budur: ən gözlənilməz anlarda, ən gözlənilməz şeylər baş verir. Mənim üçün şans it qaçmaqla gəldi. Kimə desən, inanmaz.

Amma mən indi bilirəm ki, şans hardasa həmişə var. Sadəcə onu görmək lazımdır. Mən gördüm. Və gördüyüm zaman da onu itirmədim. Çünki dayanmağı bildim. Tom hələ də qaçır, mən hələ də onu axtarıram. Amma indi hər dəfə onu tapanda öz şansımı da tapıram. Qəribə, hə? Amma həqiqətdir.

[Автор]

Сообщения